Helwichówna Agnieszka Joanna Józefa (1824–1894), działaczka społeczna i oświatowa. Córka Jana Bogusława Helwinga (zmienił nazwisko na Helwich) i Agnieszki z Kierkorowiczów; ur. 10 IV w Łowiczu, przebywała większą część życia w tym mieście. Poświęciła się prywatnej pracy pedagogicznej. W r. 1880 przeniosła się H. do Warszawy, gdzie po części z funduszów własnych, po części zaś ze składek, założyła zakład dobroczynny pod nazwą Schronienie Nauczycielek. Zakład ten, pierwszy tego rodzaju w Polsce, zapewniał mieszkanie, utrzymanie i opiekę starym, niezdolnym do pracy nauczycielkom, jak również udzielał chwilowego schronienia i pomagał w uzyskaniu pracy pedagogicznej osobom młodszym, pozostającym bez zajęcia. W r. 1890 w zakładzie tym przebywały 22 stałe mieszkanki oraz 70 korzystało z chwilowego schronienia. H. była prawie do ostatnich lat swego życia kierowniczką zakładu. Zmarła 28 I 1894 r.

Portret w posiadaniu rodziny; – W. Enc. Ilustr.; – Ustawa Schronienia dla Nauczycielek, W. 1882; – „Biesiada Liter.” T. 37: 1894 nr 9 s. 135; Ilnicka M., „Bluszcz” R. 30: 1894 nr 8 s. 57; J. K., „Tyg. Illustr.” S.V T. 9: 1894 nr 6 s. 93, 95 (fot.); „Kron. Rodzinna” 1894 nr 4 s. 128; „Przedświt” 1849 nr 4 s. 38; Sp., Z Warszawy, „Biesiada Liter.” T. 30: 1890 nr 29 s. 34; Życie społeczne, „Tyg. Ilustr.” 1902 nr 45 s. 898; – Akta parafii św. Ducha w Łowiczu 1824 nr 58; – Informacje ustne Adama Helwicha.

Stanisław Konarski